Deniz’in anaokulunda aile katılım günleri olucağı sene başında bize bildirilmişti. Bizde bu görevi babamıza devretmiştik ancak zaman içinde bu aktiviteler daha çok annelerin katıldığı ve profesyonel hayatlarıyla özdeşleşince katılımı ben gerçekleştirdim. Şu ana kadar katılan annelerden doktor, polis olanlar mesleklerini anlattı. Ziraat mühendisi olan bir anne bir saksıya tohum ektirip, çocukların kendilerine ait bir bitkisi olmasını sağladı. Bir anne oyun hamuru ve plastik kaplardan yelkenli yaptırp yüzdürdü, biri kitap okudu. Ben de spikerlik eğitimi de aldığım için kitap okumayı düşünüyordum ki oğlum kitap okuyan anne için bir yelkenli bile yapmadı deyince anladım ki bizim ki bu işe bozulacak. Ne yapsam ne yapsam derken, eski kader arkadaşımın oğlunun okulundaki çocuklara takı yaptırdığını öğrenince oh be dedim. Kulağıma bayağı fiyakalı geldi. Öğretmenleriyle fikrimi paylaştım, ya ertesi gün bir saat, ya da bir hafta sonra boştu, malzeme ve tedarik nedeniyle bir hafta sonra saat 9:30 u tercih ettim.
Pazartesi günü doğru Eminönüne gittim ablamla. Çeşit çeşit tahta boncuklar seçtik, renk renk. Mor, bej, kırmızı, yeşil, mavi,pembe, büyük, küçük, çiçekli, düz boncuklar. Eve geldik, renklerine göre ayırdık, her kolyenin kendi içinde bir uyumu olsun istedik. Misinaları, kolye uçlarını ayarladık. Boncukları her çocuk için paketleyerek dizime hazır hale getirdik. Baktık bazı renklerden eksik var, ablam tekrar gitti ertesi gün. Akşam eşime plastik tabaklar aldırdım, böylece boncuklar dağılmayacaktı. Önümüzdeki günlerde anneler günü olması nedeniyle hepsine ayrı ayrı hediye paketleri hazırladım. Sabah torbamı alıp okulun yolunu tuttuk Deniz ile.
Hepsi biribirinden şeker çocuklar içinde aslında tüm gün kalmak isterdim. O kadar renkli, saf ve doğallarki bazen her insanın bir zamanlar çocuk olduğunu anlamakta zorlanıyorum. Beni sıcak bir merhaba ile karşıladılar. Kızlara pembe, mor, kırmzı ağırlıklı boncukları dağıttık. Beklenenin aksine bir çırpıda dizdiler. Öyleki kolyelerin ucunu kapamakta zorlandım.
Hiçbirine müdahale etmedik, istedikleri sırada dizdiler, istedikleri renkleri yan yana koydular,kendileriyle gurur duydular. Ben zamanın nasıl geçtiğini anlayamadım. Ben daha sınıftan çıkamadan onlar yılsonu gösterisi için provaya gittiler. 4 yaşındalar ve öyle eğlenceli ve yoğun bir programdalar ki, akşamları kalan enerjilerine daha doğrusu enerji dolu hallerine inanamıyorum.Umarım hayatları bu boncuklar kadar renkli , onlardan daha güzel , hep eğlenceli ve güzelliklerle yoğunlaşır.



Hiç yorum yok:
Yorum Gönder