Su kosa kosa gitme , köprüyü geçme ihtiyacım varya bazen rüzgarı saclarımda hissederek ucma ihtiyacına dönüşüyor. Uçmak da istemem boğazın üzerine aşağıya bakınca ayaklarımı havada görür korkarım. Bu nedenle paten iyi bir fikir galiba, daha da iyisi tek ayağımı yerde sürterek hızlandıracağım bir scooter.
Bu özgürlük ihtiyacımı ne. Burada sıkışıp kalmaktan mı ne, istediğini yapamamaktan mı. Bu gün demiştim ya durumu kabullenip , şu anı yaşayıp mutlu olmak, bu da bana çok yapay geliyor. Kendini kandırmak, alıklık gibi hatta. Çok mu acımasız davranıyorum hayata ama daha fazlasını istiyorum günümü, gözümü ve emeğimi verdiğim şu mesai durumundan. Haz alma, zevk alma, kendini avutmaya gerek duymadan mutlu olmak istiyorum iş yaşamından..
Kaydol:
Kayıt Yorumları (Atom)
1 yorum:
Aslında işin özü özgürlük ihtiyacı da değil bence.
Durum tamamen istediğin şeyi yapmamanın üzerinde bıraktığı baskı bence....
İstediğin şeyin ne olduğunu bilip de yapamamak;işte bu sıkıştıran insanı ,boğan ve kaçmak isteği uyandıran...
Zamanla öğreneceğiz herhalde,büyüdükçe ki bence biz hala özümüzde annelerimizin kuzusuyuz her ne kadar özgür,çalışan,anne,iş kadını görünümünde olsak da.....
Yorum Gönder