Gecen hafta 16:30 feribotu ile Pendikten Yalova ya gittik. Oradan da Cınarcık’a.
Aslında arada eşinle birebir olmak da güzel bir duygu ama özlemde bir yandan gidiyor işte.
Oğlumuzla 3 günlük bir haftasonu tatili yaptık. Deniz’e gittik. Babasiyla beraber yaptıkları taştan havuzda oynadık.Beraber dans ettik, güldük, sarıldık.Arabayla dolaştık, uyuduk, parmaklarımızı batıra batıra balık yedik.Tekneyle gezdik. Bir dolu şey paylaştık. Ama yetmedi...Bu sabah geldim. Bugun Salı ve ben şu an ofisteyim ve oğlumu çok özledim.
Anneme sabah anneannecim senden bir şey isteyebilir miyim demiş.
Annem de iste oğlum deyince beni Vural abime götürür müsün demiş. Böyle birşey var mı. 2,5 yaşında ve centilmenlik tavana vurmuş durumda.

Ayrıca dün dalga seslerinden midir nedir, heryere yaptığı çişini anneannesine söylemiş. Hakkını yememek lazım bana da kakasını 2 kez söylemişti.
Ancak dün dalga sesleri sanırım oğlumun tutmasına fırsat vermedi.

Bu arada nota okumaya çalışan oğlum arada ki sayfa boşluklarını unutmuşlar anne diye tanımladı ve ortada bulduğu Yakup Kadri Karaosmanoğullarının Ankara kitabını eliyle takip ederek okur gibi yapıyordu. Öyle ki kitap kurdu oğlum baba dışarı çıkmayalım, kitap okuyalım. Ben kitapları çok seviyorum diyormuş.

Seni çok özledim. Benim kibar centilmen ve harika oğlum.
Maşallah sana ..