Saate gerek yok!

Yine sıcak bir Ağustos gecesiydi. Nişantaşı'nda bir café de oturmuş hem yemek yiyiyor, hem de dergilere bakıyorduk. Elimize bir derginin tatil eki geçti ve başladık karıştırmaya. Gerçekten de hoş mekanlar ; şort, terlik, bikini 3 üçlemesiyle tatil yapılabilecek güneşin ve plajın keyfini sürerken, rüzgarın esintisiyle serinleyebileceğimize inandıran mekanlar seçilmişti. Önerilen güzergahı takip ederek haftasonu yola koyulduk eşimle. Arabamıza bindik, Marmaris’e doğru yol aldık.


Öyle ki sadece feribot biletimizi almıştık, ne gazetelerde boy boy çıkan ilanlara bakıp tatile girmeden strese girmiştik, ne de sonrasında ödememiz gereken tatil taksitlerini düşünmek zorunda kalmıştık. Sabahın erken saatlerinde dergide belirtilen Uçurtma isimli mekanda krallar gibi bir kahvaltı yaptık öyle ki sadece kuş sütü eksikti. Denize sıfır aynı zamanda çok rüzgar alan bu hoş mekanda biraz soluklandık, hamaklara uzandık sonra güzergahımızdaki Selimiye ye doğru yol aldık. Yolumuz bu sessiz, huzurlu balıkçı köyüneydi. Sınırlı sayıda motelin bulunduğu bu köyde Begovina isimli bir motel bulduk. Denize sıfır, sessiz, sakin bir moteldi. Lüks veya şaşalı bir mekan değildi. Ama hayatın hırslarından uzak ve samimiydi. Deniz koyun içinde kalması nedeniyle hep dümdüz ve huzur veren bir dinginlikteydi. Kahvaltımızı iskelde yapıyor, öğlen hafif zeytinyağlı ev yemekleri yiyip, gelen balıkçı takalarından akşam için balığımızı kendimiz seçiyor, çoğu akşam çevrede nefis mezeleri olan lokantalarda yiyorduk. Hiçbirşey için bir saat yoktu, öğlen , akşam yemekleri, uzun kuyruklar vs.Saate hiç gerek duymuyorduk. Oradan Bozburuna uzandık, tepelerde nefis gözlemeler yedik. Akşam saatleri 9 a kadar denize girdik, herkesin 2. gunde bibirini tanıyıp selamlaştığı bu köyde ;akşam yürüyüşlerinde halıcı, boncukcu, şilebezici , restaurantlar derken bir çevre edindik. Gelirken hergün başka yerlere gideriz dedğimiz köyden sadece bir gün Datça'yı görebilmek için ayrı kalabildik. Sonra oranın dinginliği ve huzuruyla hersene tatilde bu köye gider olduk. Öyleki gittiğimiz motelden arkamızdan sular döker oldular. Bu tatil benim için yalnızca bir tatil olmaktan çıkmıştı. Bebeğimin adı için de bir neden olmuştu. Hamile olduğumda aklıma şu an buzdolabımın üzerinde olan Selimiye deki denizin hayali geldi.Kız da olsa erkek de olsa çocuğuma Deniz ismi koymak istedim. En son geçen yaz oğlum Deniz ile huzur köyümüz Selimiye ye gittik. Umarım hepinizin yolu bu huzurlu köye düşer…