Ben anne olunca

Ben anne olunca….
Yeni bir baslangıc hayata.
Dogurmakla yeniden dogdum aslında , yeni bir beni cekip cıkardı icindem. Ruhum bedenimden ayrılıp kendime baktı refakatçi koltuğundan. Onunla beraber yeni bir bende katıldım hayata.Bir dolu sevinc, bir sepet heyecan, bir tutam kaygı, biraz gozyası, bir tutam huzun, bir tutam korku ile geldi beraberinde .Kucucuk yuzune baktım,ellerini tuttum, opemeye kıyadım; kokusunu daha derinlere cekmeye calıstım;icime islesin istedim;o heyecanla o kokuyu unutmamak icin sanki unutabilecekmişim gibi soludum; kucucuk bedenini incitmeden pamuka sarar gibi kucakladım.
Bir daha hic aynı olamadım, hep biraz kaygı kaldı icimde, biraz korku aman bebeğime birşey olmasın diye.Büyüdükçe paylaştıklarımız arttı, once gülümsemeler başladı, sonra dokunmalar ; şimdi 2 yaşına geldi; sarılmalar, sıkı sıkı sarılmalar, kücücük elleriye annenin gözlerinin derinlerina bakıp yüzünü sevmeler..Nasıl bir eksikmişsin hayatımda, nasıl bir artma ve taşma.. Başka bir duygu yok bu kadar güçlü, gücünden bu kadar yoran ve bu kadar vazgeçilmez.